Rumi quatrain #1394, Foruzanfar

How can I laugh unless I see you laugh?
I am the slave of that bliss that has no mouth!
And what a shame when the eyes of the world
Regard you, they can’t see your divine mirth!

من کی خندم تات نبینم خندان
جان بنده آن خنده بی کام و دهان
افسوس که خنده ترا می بینند
وآن خنده تو ز چشم خلقان پنهان





This entry was posted in quatrains translated from Rumi. Bookmark the permalink.